Kir tutmuş kapıları, ahşap bir ev vardı.
Bir masa, iki sandalye, sigara izmaritleri…
Bakındım durdum etrafa; gören birileri vardı.
Benim gördüklerim ise hezeyanlardı.
Etrafımda kırık-dökük insan silüetleri,
varoluşun ağırlığı altında ezilmişlerdi sanki.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta