Karanlık örttü üzerimi.
Gel de şimdi ayır beni, omuzlarımdan şu gövdemi.
Çek gölgeni üzerimden, arındır beni!
İğne deliğinden geçirmek istediğin,
bir yere sığamaz bir ip miydim ben?
Yoksa ellerine batan, gülün dikenleri mi?
Anlatırdı sana oysa bütün çıplaklığıyla,
korkusuzca!
Sebebini hiç sorgulamadığın o suskunluklarım,
oysa ki hanemin çatısının altındaydın sen.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta