Gidenle kalınmıyor, kapı kapandı bir kere,
Sevmeyenle sevilmiyor, boşuna bu beyhude çile.
Aşk dedikleri o efsun, o parıltılı büyü,
Tek taraflı olduğunda, bir intihar düğümü.
Yaşayın kardeşlerim, madem bu yol daraldı,
Bize hep "ikinci şans", bize hep "yedek" kaldı.
Başkalarına tercih edilen o gölgeleriz biz,
Değeri hiç bilinmeyen, silik birer iziz.
Yaşayın her sancıyı, her sevinci en dipten,
Zaten ne kaldı ki şurada, kopacağız iplerden.
Hayat dediğin nedir? On yıl sürer mi dersin?
Hezeyanlar dizesinde birer hüzünlü yersin.
Kayıt Tarihi : 31.03.2026 00:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!