Sessizce fısıldar geceler aşkın en kuytu dilini
Gözlerin hayalimden gitmez çeker içime beni
Ne kural tanır bu gönül, ne de yasak yolları
Ezber bozuyor varlığın, karıştırıyor akılları
Ezelden beridir ben sevmeyi sende öğrendim
Herkese inat seni sevmekten hiç vazgeçmedim
Sensin benim en soluksuz, en derin nefesim
Bu aşkta ben hem kendimi buldum hem yitirdim
Her bir mısram, da saklıdır adının gizli yankısı
Bu sevda, yürünmemiş yolların en güzel şarkısı
Ne geçmişin gölgesi var ne de geleceğin kaygısı
Sadece sen ve ben varız bir de yüreğimin sızısı
Eski ahşap yapılı bir evde düşlerim senle beni
Bu sevda tıpkı o ahşap ev gibi kenetler bizi
Sensin benim hayatımın asla vazgeçilmezi
O evin bahçesinde açan nadide bir çiçek gibi
Rüzgar dönüp dururken dünyanın etrafında
Ben kendi gökyüzümü kurdum senin yanında
Zaman dursun, her şey değişsin bırak hesapsızca
Bu yürek sadece seninle atacak bir ömür boyunca
20 Mayıs 2026 ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 16:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!