Hesap günü Şiiri - Duygusuz Şair

Kayıt Tarihi : 19.07.2016 13:47:00
Eser Sahibi : Duygusuz Şair

HESAP GÜNÜ

Herkesin kalitesi kendi karakterinde saklıdır,
Bu saatten sonra herkes hak ettiği yerin de
Kalsın.
Ben ustasıyımdır sevmelerin içimde yılların yorgunluğu olsa bile
Zannetme ki yıkıldım asla!
Ben sokakların dilinden anlarım, ihanetin rengini bilirim.
Yüreğim yüreğime kapkara kilitler vurdu,
Şimdi bendeki yerin koca bir sıfırdan ibaret.
Ne anlatsam ne söylesem artık sana fazla,
Bendeki kredini tükettin kendi ellerinle...
Seninle aramızdaki tek fark neydi biliyor musun?

Ben senin için her şeyi göze aldım,
Sen arkana bakmadan kaçmayı seçtin!
Ben ömrümü feda ettim senin karanlık dünyana,
Sen çamur sıçrattın benim en temiz rüyama.
İçimi yakanlara arkamı dönüp şöyle bir baktım da,
En büyük darbeyi hep senin elinden yemişim.
İnsan gururuyla, şerefiyle ayakta durur,
Sen ise nankörlüğünle hayatıma girip her şeyi mahvettin.

Zannetme ki yıkıldım asla!
Terk edilmiş, ışıkları sönmüş koca bir mahalle gibi sessizim şimdi.
Ama sanma ki bu sessizlik korkudan, bu sessizlik fırtınanın habercisi.
Sen çok yanlış adama yanlış yaptın...
Bu sert kayaya çarpmanın bedelini zamanla ödeyeceksin.
Aynaya her baktığında o kaçırdığın gözlerinde göreceksin pişmanlığı,
Yalnızlığın bataklığında çırpınırken bulacaksın kendini.
Öyle günler gelecek ki mumla arayacaksın benim tek bir selamımı,
Ödeyeceksin bana yaşattığın her bir damla gözyaşının bedelini!
Ödeyeceksin ama bugün ama yarın.

Ben en güzel yıllarımı senin yollarına harcadım,
En harbi gülüşlerimi senin yanında bıraktım.
Ben en çok sana değer verdim vicdansız,
Ben en çok seni adam yerine koydum şerefsiz...
Ama en büyük nefreti de senin için büyüttüm içimde!
Beni böyle yarı yolda, bir başıma bıraktın,
Ne bir veda edebildin ne de karşıma çıkabildin.
İçimde ne fırtınalar koptu da tek bir kelime edip seni adam etmedim.

Dinle şimdi!
Bana yaşattığın o ucuz oyunlarınla birlikte,
Seni geçmişin en kirli çöplüğüne bırakıyorum şimdi.
Artık zerre kadar ümit, kırıntı kadar sevgi kalmadı içimde sana.
İnşa etmek için gençliğimi harcadığım o bağların enkazında kalıyorsun şimdi.
İşte bu senin için çok acı ve çok geç bir uyanış olacak...
Ben senin gibi bir nankör için boşa kürek çekmişim,
Sen ilk virajda başka bir kola girdiğinde anladım ciğerini.
Gözümün içine baka baka sırtımdan vurdun beni,
Bana ne yaptıysan helal etmiyorum, geçmiyor içimden.
Sayende bir daha kimsenin yüzüne bakıp inanmayacağım,
Zannetme ki yıkıldım asla! Kapattım gönül kapılarımı üstüne on kat kilit vurarak.

Bitmedi sana söyleyeceklerim,
Bu hesabı kapatmadan öyle kolayca sıyrılıp gitmek yok.
Şimdi bu lafları kulağına küpe yap da ardına bakmadan defol git!
Adını bile anmak istemiyorum artık bu hayatta.
Benim de dertlerim dağları aşmıştı, benim de yüküm ağırdı ama
Ben kendi acımı unutup senin yüzünü güldürmeye çalıştım.
Kendi yaralarımdan kan akarken seni iyileştirmeye çalıştım.
Kendi ömrümden çalıp senin ömrüne kattım nankör!
Belki bugün farkında değilsin ama bendeki o harbi sevgiyi çok arayacaksın.
Yazıklar olsun sana harcadığım o emeğe, o zamana...

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Sadece dinle şimdi...
Sadece diliyorum ki herkesi hak ettiğine denk getiren Allah'ım,
Bu söylediğim dosta güven, senin gibi şerefsize bedduadır!
Dedim ya, bu söylediklerim harbi yüreklere selam,
Senin gibi haysiyetsiz, şerefsize bedduadır!

Artık arkamda bıraktığım en büyük pişmanlığımsın,
Yüzümdeki bu sert ifadenin, gözlerimdeki bu öfkenin tek sebebisin.
Ve senden sonra herkese karşı bütün duygularımı kör ettim.
Kilit vurdum kalbime, anahtarını da en derin uçurumlardan attım.
Artık ardımda bıraktığım tek bedduamsın...
Artık ardımda bıraktığım tek bedduamsın!
Bana yaptığın şerefsizliğin bedelini Allah ödetsin