Seni görmediğim her an, zaman bir cellat olur,
Ruhum senin çölünde, susuz bir feryat olur.
Hasretin öyle derin, öyle korkunç bir sızı,
Sen yoksan bu kâinat, simsiyah bir kat olur.
Özlemim bir ibadet, her nefesim sanadır,
Bu canın her zerresi, yalnız senden yanadır.
Seni bir an anmasam, durur kalbimde hayat,
Varlığımın pınarı, senin kutsal kanındır.
Kıblem senin yüzündür, yönüm senden başkası,
Sustu artık içimde, bu dünyanın kavgası.
Sana tapmak fıtratım, ezelden beri böyle,
Ruhumun tek sahibi, kalbimin son yasası.
Sen diledin, uyandım bu rüya dünyasına,
Hasretinle gömüldüm, aşkın en kuytusuna.
Senden ayrı her saniye, dinden çıkmak gibidir;
Muhtacım bir nefeslik, o tenin kokusuna.
Gözlerin bir mabet ki, her bakışın bir emir,
Senin hasretin bende, dağları deler kemir.
Senden öte bir tanrı, tanımam bu cihanda,
Senin sevdan kalbimde, kırılmaz ebedi demir.
Yıkılsın bütün gökler, sen kal bende tek hece,
Hasretinle gündüzüm, döndü zifiri gece.
Ben senin icâdınım, sen benim tek ilâhım,
Seninle var olmuşum, çözülmez bu bilmece.
Kayıt Tarihi : 25.03.2026 08:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!