Aşkın Güzel Kıldı Beni

Ayrılık dertli gazel kıldı beni,
Aşkın ezelden güzel kıldı beni.
Sevdan dünyada ezel kıldı beni,
Yoluna baş koyup hayrân oldum.

Gülüşün kalpte mecâl kıldı beni,
Gidişin her gün zevâl kıldı beni.
Aklımı fikri muhâl kıldı beni,
Aşkın yolunda kehkeşân oldum.

Feryâdım gökte suâl kıldı beni,
Ahlarım dilde vebâl kıldı beni.
Bu sevda büküp zevâl kıldı beni,
Gurbet elinde bir tufân oldum.

Cefân canımda helâl kıldı beni,
Vefân gönlümde kemâl kıldı beni.
Bakışın eşsiz cemâl kıldı beni,
Aşkın elinden perîşân oldum.

Cefân ömrüme hüzün kıldı beni,
Vefân gönlüme düğün kıldı beni.
Gözlerin gece ve gün kıldı beni,
Vaktimi şaşıran hayrân oldum.

Aşkın bir garip masal kıldı beni,
Hasretin dilsiz ve lâl kıldı beni.
Hayâlin büküp hilâl kıldı beni,
Aşkınla eriyip virân oldum.

Cefân bu canı hayâl kıldı beni,
Hasretin dertli masal kıldı beni.
Bakışın bilsen ne hâl kıldı beni,
Kapında bir köle, kurbân oldum.

Aynalar yüzüme yâd kıldı beni,
Dillerde bitmez feryâd kıldı beni.
Ayrılık sanki Ferhâd kıldı beni,
Dağları delmeye fermân oldum.