Ey aşk karanlığa bıraktım
Aydınlığa bıraktığımı zannederken seni.
Sensiz, mutsuzluk gözyaşlarını akıtırken..
Kalbimi kalbine,
Gözlerimi gözlerine hasret bıraktım.
Mutlu ol diye.
Ne bilirdim bunca yıl,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta