Hazân-ı Hicrân Şiiri - Yasin Yüksel 2

Gönül hazân hicrânına kaldı
gülşenimi firkatin sararttı
hâtıralar güze döndü karardı
baharım soldu hasretin kaldı

yağmur düşer lâl pencereye
gözüm seni arar hecemde
eski bir sevdanın defterinde
adını saklarım sayfalarımda

dünya susar geceler ağlar
sensiz yılları savrur rüzgâr
ömür geçse değişmez hâlim
seni bekler yine garip kalbim

başıma karlar yağdı sükût ile
yıllarım savruldu hep sensizlikle
harap bîtâb kaldım gurbet elde
bir tek ismin kaldı geriye dilimde

ne vakit bir rüzgâr esse uzaktan
sesini duyarım güzel diyarından
bir türkü yükselir gönül pınarımdan
her mısra aşk akar bu gönülden

her gün sen diye yanan özde
kül olmuş kor geçmez bende
yağmura karışır gözümün yaşı
sensizlik çöker yıkılır başıma

belki bir gün dönersin diye
adını fısıldarım gecelere
vakti gelse kapıma ecele
Sensin son nefeste dilimde

ölsem değişmez bu sevda hâlim
son nefeste bile seni anar kalbim
ömrüm hazân hicrânına kaldı
baharım soldu hasretin kaldı