Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

kimsesiz ve tiner tüneyen aşk ısırdı beni
ezilmiş bir gül mitolojisinde yine senden mitler
Aşkı anlatır aşka,beni tanımlar aşk

Kızıl günlere yumurta yapar bülbül
Gül gölgesinde oturur gelemeyişlerin

Kalem aleme şifresiz yazılar yazıyor.Mana aleminde yoğruluyor anlama kattığın şirinlikler.
Giyotin kesiği yarınlara yaralanıyor bağrımda.İyileşmeye müdahil ediyor masivaların.
-Meyline diz çöktürüyor zeylim.Gazellerimde okunuyor mazmun özlemler.İmgelere seni yenge kılıyor umudun tan küresi.Sözcüklerin katili yanlış yazılmalardan arınıyorum.

Aşk, çok kezi közlemektir bir keze.Bir kezin iliğine nakil olmaktır tutkulu özlemlerle.
Özüyle yıkanan aşk sularına damlalarını ekledin.Ben’den damlalar aktı.Gayrı bu nemli gözlerin bekçisiyim bir ömür.

kum saati gibi dökülüyorum belirsizliğine
sonsuzlukla çarpılıyor içimde kalanlar
unutuluşun ikliminde bitiyor sıcak bakışın
bir günlerin gün aynasında taranıyor hatırın
vicdanımı taratıyor damlaların
sızılışında toplanıyor kavuşmak

Yanılmazdım yanmazdı aşkım sözcüklerde ben sana yanarken, yüreğim sana kanarken.
Sevdamda oynan aşkı filmlerimin sonu böle değildi.Hani bütün filmlerin sonunda sevenler tüm zorluklara rağmen kavuşur,sarılır öpüşürdü.Neden bizimki öle olmadı.. aşk başladı, ben yazdım,sen oynadın, ben yönettim film bitti tam sarılacaktık sen gittin.
Ben b-öyle… yazmadık ki sonları bu gidiş yazgının kaleminde süzülen kırık hazlar suyudur.

Oysa ki, bilseydim farklı yazardım,farklı sevi oyunlarıyla gelirdim.Meleklerini uykuda mı,Zeliha’lar anlatmadı beni sana.Yakışan tüm yakışanlar bende toplanmıştır demedi mi umurun perileri. Sözce sözce akacağın özyaşlarının akacağı ruhumdan magma var.Sıcaklığın en zirvesinde kaynar tutkularım.Her ana çentik atarak geldim sana.
Sen kayıp hayaldin kalpten kentlerimin en büyük gökdeleninde saklı bir beyaz periydin.

“”””
-Nuh diyen, peygamber diyemeyen gidişinin sanisiyim elnaz.”””””


Ruhun Nuh’un gemisinden kalma.Kutsi bir arayışın arıtılmış sevisi gülüsün.Kokuna odaklanışım bundandır.
Sır bundan, aşk budundan araşır. Bilinen bir tadın huyuna eklenir selviliğin.

ruh kıyımı kıyamlarına aşındıran beli özlerin var
kuşkusuz kuşların özüme taşıdığı sevi sözlerin var

kendi mecrasına küsmüş yıldızların gündüzcü tözleri var
bu yüzden seni kendimden önceki sende aramaktayım
bana içirdiğin tutku iksirinden kozmik algılar yaşamaktayım

Tinna Tenne:
Artık görüşmeyelim. Acılarımın Kaf’ı sensin. Meramlarımın Kafka’sı da sen.
-Ben sana yetemem. Sen zaaflarının kafirisin. İçindeki çocuğun masallarla değil, tenlerle doymak istiyor.
Bu ihanetin adressizliğinde senle sen kalamam.
İlimettin:
Hayır, hayır, hayır.

Ayrılıklarımın devir teslim törenine gelmedi yadın.
-Y/aralarımı ölçmedi yar. Fazlalarımı görmedi belalım.
İçimde aşk bebekeklerini büyüten volkanın vardı.
-K/ederlere p/atlamaya hazırdı.Sensizliğin f/ayından benli verimli topraklara akıyor her dem.
Bir veda tepesinde ağıtlarımı yaktım.Yalnız kardelenler ve yardelenler duydu ahlarımı.
-Kardan ve yardan geçip ba/hara alışkın değildim.

Vaveylası Vavında Yadında Olan –Nariçe-



Gözlerinin kendine benzer gözlerin bakışına gözbebeklerini yolluyordu.
-Yalnızlığın telvesinde köpükleri anlatan dermanlarım görünmezdi.Dahası içlek kahve gözlerimde erimemiştin daha.

Ben sustuğum için anlatamadı masalını,derin yalnızlık. Gölgelemedim verilen sözlerini.
-Dilenmedim kalışlarında. Aşkla gurur arasında yarışan şeytanlarımın illalarında billah ettim gitmene.
- Gidene yok yakışır, kalana aşk.Ben aşk olarak kaldım, sen yol oldun , yol aldın. Kal oldun, al oldun, belayı gam oldun.
Kelimelerimin bası bos kaldığı ıssız ve sensiz kalışlarda can darılmış ömrüme. Can kırılmış kavruk masallarıma. Ahlar ağlıyor yabani heveslerime. Sözler pusuda gönül kendi yolunda.

-İçini doldurduğum bakışlarında aşk halimi özetliyor. Aşk kalmayı senden öğrendim.