Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Son sürat giderken şahlanmaya
Mızlanmaya başladı Anayasa
Bıçak sırtında günler…
Nefesler kesildi
Bütün gözler şahlanacak atta
Kalp durduracak bir beklenti
Atın başı kalkarsa sorun yok da
Kıçı kalkarsa,
Hadi-Şah ayaklar altında…
Alkışlanacak bu ikinci at da.
At da ‘HAYIR’ diyor Osmanlıya.
Atın değil ama birilerinin kıçının kalktığı belli... Kendi hesapları doğrusunda tahrik üstüne tahrik....
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Halil...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta