Getirdiğin odunla harlanır ateş,
Bildiğin kadardır hayatın anlamı.
O gün kimse seni tanımaz, bil kardeş;
Ecelin bilinmez kışta mı, yazda mı?
Ne mekânı var, ne zamanı hilenin;
Sadece rengi değişiyor çilenin.
Doksan dokuz köyden kovarlar adamı,
Sözleri mazide kaldı bir bilenin.
“Tez” diye sundular iktibası,
Baksan belli olmaz hokkabaz libası.
Hakikatin üstüne yıktılar damı;
Beden sahte gülerken,ruh tuttu yası.
Düz oturup hiç konuşmadım eğri;
Lokmam küçük; Kelâmım olmadı iri.
Bir “sıfır” etmedi dostların toplamı;
Gelen gidenden beter vurdu her biri.
İpliğimizi çıkardılar pazara,
Güvendiler eldeki hileli zara.
Kimse götürmez ne malı, ne makamı;
Ancak ihlâs ile girilir mezara.
-Samimi
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!