Hayatım Şiiri - Halil Kumcu

Bir varmış, bir yokmuşla başlayan hayatım,
Rüya gibi bitti, gemi limana yaklaşıyor.
Güneşi bekledim taş duvarlar ardında,
Sayılı günlerim bir bir eksiliyor.

Ne hayallerim vardı, gerçekleşmeyen,
Yaşadıklarım, umutlarımdan ne kadar da farklı.
Üstüme çöktü yükü sen olan bulutlar,
Çiz, çizebildiğin kadar yüreğimdeki derin yarıkları.

Büyüdükçe büyüdü ağzımdaki lokma,
Vakitsiz yağdı gözlerin içime.
Hissediyorum, yaklaşıyor gök gürültüsü,
Mevsim büründü ölümün rengine.

Bulutlar ardına saklanan yağmur,
Ağladı acı acı, bardaktan boşanırcasına.
Alıp götürdü yarım kalan "Sen"lerimi,
Gömdü doğduğum topraklara.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Hayaller, gerçekleşmeyince değil… hatırlanınca acıtır.
•Bazı gözler vakitsiz yağmur yağdırır; insan hazırlıksız yakalanır.
•Mevsimler değişir; acı hep aynı mevsimde kalır.
•Bulutlar ardına saklanan yağmur gibi, insanlar da acılarını saklar.

15 Kasım 2018 / Çarşamba / Ankara