Sanıldığımız Şiiri - Seyrani Göl

Oysa yalanmış gerçek sandığımız,
Zamanı geldiğinde,
Bir gölge gibi çekilirmişiz,
Tutsağı olduğumuz dünyadan.

Çilekeş bir yolmuş,
Gece, gündüz ve hayat sandığımız.
Çok geç anlarmışız,
Fani olduğunu dünyanın.

Uğurlanırken ebediyete,
“Hak…” deyice göğe bakarmış cümle âlem.
Yük olurmuş tenimizi örten kefen bile,
Dertmiş mal mülk sandığımız.

Söylense bile hoşnutluğun,
Meğer nice sözde vefa bulunmazmış.
Kalpten “helal ettim” diyemezmiş insan,
Kemiği yokmuş ya dilin.

Bir avuç toprakmış son durağımız,
Sessizce kapanırmış bütün kapılar.
Ne unvan kalırmış ne şan.
Ne de övündüğümüz alkışlar.

Bir gün aynalarda solarmış yüzümüz,
İçimize çökerken ağır bir akşam.
Anlarmış insan; ömür dediğin,
Bir duaymış dudakta yarım kalan.
S.GÖL