Seni ilk gördüğüm gün
hayaller ötesi uçurumdu gözlerin.
Aşk mıydı o?
yoksa yalnızlığı güzel gösteren
bir yalanmıydı bilmiyorum.
Sesinde bir büyü vardı,
gırtlak dibinden yükselen kadim bir sır,
Bir dua gibi, bir rahmet gibi yankılanırdı,
ne söylesen kalbime şifa olurdu.
Ne zaman gözlerinin içine baksam,
kendimi suç üstü yakalanmış bulurdum.
Yalnızlığım senin kavlinden doğdu,
içimdeki deryalar adını taşır
Her dalga senden bir iz getirir
her vurgunda sana dönerim.
Ve geceler…
Geceler senin sessiz adınla dolu,
ay ışığı bile senin gölgenin önünde titrer.
Rüyalarım senin göğsünde saklı,
uyanınca kaybolan bir şehir gibi,
sokaklarında kaybolurum,
hiçbir yer benim değil,
her yer senin.
13.11.2025
Poyraz Can
Poyraz Can
Kayıt Tarihi : 13.11.2025 21:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!