Hatice Hantal Şiirleri - Şair Hatice Hantal

Çok pişmanım kapından, niçin ayrıldım niçin?
Rahmetten uzaklaştım, dünya sevgisi için
Gönlüm pazar eyledim, talibi yokmuş ' hiç ' in
...Bitsin dünya sürgünüm bu dünyadan al beni
...Sen sev ne olur Yarab,cennetine sal beni.

Türkler, tarih boyunca en eski türk toplumlarından bu yana,kadına büyük değer vermişler,adeta bir kutsal varlık olarak görmüşlerdir.
Kadın,daima erkeğinin yanında yer almış,ona güç ve ilham vermiştir.
Destanlarımızda ise kadın, erişilmesi zor olan bir ilahi varlık konumundadır.
Ve destanlarımızda ilk göze çarpan kadınlara duyulan sevgi,saygı ve sadakattir.
Destanlarımızda şehvet kokan,şehveti andıran,şehvet ile alakalı bir tek cümle yer almaz.
Türk kadını temiz bir ahlaka sahip,iffet timsali olarak gösterilir,övülür.

Bu gönül sahibini bekler yılları sayıp
Kimim kimsem olsanız, güzini aşiyanda
Koşar adım gelerek, yürek sesimi duyup
Lütuf edip kalsanız, güzin-i aşiyanda.

Hasret dağları vursun, eritsin tüm buzları

Tek maksudum sensin, matlubum rızan
Sen´den gayrısına, kul etme beni
Uzak tut her fikri, kalbimi bozan
Sen´den gayrısına, kul etme beni.

Sen sev yeter, başka seven olmasın

Söylenmedik güzel söz, biriktirdim lehçemde
Vuslat vâki bulunca, sizle söyleşeceğim
Nâdir yetişen güller, yetiştirdim bahçemde
Kem gözlerden sakladım, sizle paylaşacağım.

Rahm'i mader´den gelip, yere ayak bastığım

Bir yeşil örtü bulmuş, atmış omuz başına
Dileği olur mu ki, yengeç yeşil giyince?
Yalpa yaparak gider, yan yan rızık peşine
Yolunu bulur mu ki, yengeç yeşil giyince?

Kim demişse yeşil giy, muradın tezden olur

Bir kez bahar istemiştim, viran gönül bağıma
Bilmem hangi vakit idi, hangi zamandı bilmem?
Bir esinti ver demiştim, sisli hazan dağıma
Seneler var kahırdayım, bu nasıl gamdı bilmem.

Dualarım dilde kaldı, ellerim boş bekledi

İnsan doğal olmalı.
Kendi gibi davranmalı...Neysen o!
Kendi gibi olmak,tabi kalmak,doğal olmak en kolay olandır.
Çünki,insan kendi gibi olursa hayat daha kolay gelir.
Başkası gibi olmaya çalışarak,olduğumuzdan daha farklı görünerek, hayatı kendi kendimize zorlaştırıyoruz.
Bazanda yerine göre,adamına göre tavır takınıyoruz.

Arkadan saf derler düşürüp dile
Herkesi dost bilir, kanar enayi.
İnsanları seçmez, düşmana bile
Kucak kucak sevgi sunar enayi.

İkiletmez lafı leb den de anlar

Kim Biliyor

Ey şairler! kim biliyor, ayrılık ne, firak ne?
Özlem nedir bilen var mı, vuslat nedir, erek ne?
Hasret çekenler söyleyin,sevgiliye merak ne?
Geceyle yaren mi olur, tüm çaresiz aşıklar?