Sen ardına bakmadan gittikten sonra anladım,
Bir insanın yokluğu, varlığından daha çok yer kaplıyormuş hayatında.
İçimde bir boşluk değil,
Ucu bucağı olmayan bir uçurum bıraktın.
Şimdi nereye baksam her yanım sensizlik...
Her gece aynı acımasız soru dönüp duruyor kafamda,
Ben seni bir ihtilal gibi, sessiz ve derinden seviyorum;
Yüzünü unutan şehirlere inat,
Gülüşünü hafızamın en güvenli yerinde saklayarak.
Hiç kimsenin geçmediği o ıssız patikada,
Sadece ruhumun ruhuna değdiği o gizli coğrafyada.
Sen, içimde hiç bitmeyen o eski şarkısın,
Ne anlatayım ki bundan sonra?
Kelimeleri birbirine ulasam bağ bozuldu bir kere.
Zaten ne söylesek hafif kalacak bu saatten sonra.
Büyük bir hevesle çıktığım o yoldan,
Sırtımda koca bir yalan yüküyle döndüm ya;
Beni en çok bu yordu.
"Kendine dikkat et" deyip gittin ya hani,
Ben seninle tüketmişim kendime olan dikkati de,
O masum sevgiyi de...
Şimdi arkandan yas tutacak değilim.
Yokluğuna sahte değerler biçip büyütmem seni;
Gittiğin gün vurdum etiketine en büyük indirimi.
Her gece sessizliğin içinde adını fısıldıyorum…
Sen yoksun, ama her zerremde varlığını hissediyorum.
Kalbim sensiz bir ev gibi bomboş ve soğuk;
Her köşesinde senin izlerin, senin hatıran var.
Özledim sevgilii…
Gülüşünü, bakışını, o bana özel tavırlarını…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!