Hasret 2 Şiiri - Yücel Özkü

HASRET 2
Hasretin çökerken içime,
geceler daralır nefesimde.
Bulutlar bile ağır yürür artık,
hüzün çöker sessizce içime.

Adını ansam rüzgâr susuyor,
yıldızlar uzaklara çekiliyor.
Sensizliğin ince sızısı büyüyor,
kalbim sessizce seni çağırıyor.

Bir yağmur düşüyor kirpiklerime,
hangi damla sensin, bilemiyorum.
Yokluğun öyle derin işliyor ki,
kendime bile yetişemiyorum.

Seni özlemek uzun bir gece gibi,
sonu görünmeyen bir sessizlikte.
Ve ben her karanlık çöküşünde
sana çıkan yolları kaybediyorum.

Yücel ÖZKÜ
30 Nisan 2026/07:09