Aralandı perde, göründü odam;
Alnı ellerine düşmüş bir adam!
Bir kalem, bir kağıt ve neler neler?
Seccade, bir tesbih ve düşünceler!
Nedir bu hal; neden bozuldu düzen?
Zor geliyor hayat, irkiliyorum
Ansızın bir ölüm arzusu ile…
Mutlak sonu sevmek, tutulmak ona,
Ruhu sıkıştırmak hayat çarkına,
Dişlide ölümün tadına varmak…
BİRGÜN…
Saracak seni aşkım, bir bahar akşamında;
Rüzgâr, sana yazılmış bir şiir sanacaksın.
Hiç tadı kalmayacak günün de akşamın da.
“Neden unuttu? ” diye düşünüp yanacaksın.
Son bir kez el sallama, “elveda” deme sakın!
Gideceksen; sessizce, bana görünmeden git!
Bir lamba yandığında kaçan karanlıkların
Hızında, yani birden, bana görünmeden git!
Mesela gün uyurken, ortasında gecenin,
Uykusuz her gecenin sabaha uyanışı;
Gözlerin her gün dinmez ağrıya dayanışı;
Ve çaresiz damlanın gönlüme damlayışı
Hem senli hem de sensiz bir hayata gebedir.
Gelip geçici bir heves sandılar,
Saman gibi yanar,söner sandılar,
Belki beni bir serseri sandılar;
Ne hevesim geçti, ne söndü ateş,
Nâmım da serseri değil çilekeş.
Üstâd'a...
Bir alem gizlidir senin elinde...
Kalemi tuttukça açılır kapı!
Görünür, ne varsa o aleminde...
Akıl, fikir ve ruh; çürümez yapı!
YER : Sensizlik sahili
ZAMAN: Her zamandan herhangi bir zaman
SAAT : Çeyrek var gözyaşlarıma
Sen gittin gündüzler uykuya daldı.
Mevsim hep güz oldu, yaz dünde kaldı.
Bir deli yel esti, aklımı aldı.
Rüzgarlar aşkımı çaldı diyorsun.
Ne yana dönsem sen, nereye gitsem,
Cümle cihan cem olsa; dilde kalpte kelam tek!
Cümlesinin derdine açsak kollarımızı…
Cümlesini birden halk oldular diye sevsek
Cümlesine hep açık tutsak yollarımızı…
Cümle kelimeleri tek elife denk bilsek,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!