İki Kahve Söyledim (Tarsusi Kahve)
İki kahve söyledim garsona, köpüğü bol,
Tarsusi hem de biri orta, diğeri sade.
Kahveler gelmeden başladı sağ sol,
Sen kal dostum, kardeşim bana müsaade...
Satmıyorsunuz ki bayiden paramızla alamıyoruz,
Dağıtmıyorsunuz ki hiçbir yerde bulamıyoruz.
Getirmiyorsunuz halkın mekânlarına okuyamıyoruz,
Adı imaret çok güzel de kendisi bir acayip garabet…
Biliriz ki içinde saklıdır dopdolu bir hazine
İnananı Kırıyor
İnananı kırıyor, inancı bahane edip birileri,
Ölülerin fikirlerinden kısas hakkı alıyor dirileri.
Haklı olan değil, güçlü olanların en irileri,
Yok etmekte insanlığın tüm değerlerini…
Kızına leydi diyor,
Karısına madam.
Aslını mı unuttun sen?
Nerede “hanım”, nerede “evladım”,
Bre şaşkın adam…
İnsan Gerçeğinden Bir Bölüm
Ne zaman dönsem yüzümü geleceğe
Maziden bir uğultu geliyor kulaklarıma
Sıyrılsam hayallerden dönsem gerçeğe
Bir pranga vuruluyor sanki ayaklarıma
Zorluğu bilerek girdik bu yola,
Başka yol bilmediğimizden
Aday olduk insan olmaya...
Dikenler kanatsa da ayaklarımızı,
Atılan oklar elek etse de yüreğimizi,
İyi Bilirim ki Oralar
İyi bilirim ki oralar
Senin varlığın ile aydınlık.
Zindan kesildi buralar,
Yokluğundan çok karanlık.
İyi ki VARDINIZ…
Yarı uykulu,
Sizlerle buluşmak üzere koşmak,
Yan yana testi gibi dizilip,
Bir sırada üç tutmak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!