Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Yalanla yılanla avutma beni,
Dünyada ruhları yaratan vardır.
Umutla hayalle kandırma beni,
Akılsız başları donatan vardır.

Adalet denilen hassas terazi,

Bir elime çiçek,
Diğerine kelebek koysam.
Sonra,
Nefesimi tutup üflesem,
Misk’ü amber kokuları,
Havada uçuşurken,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Hücrenin ruhuna şekiller veren,
Atomun içine desenler çizen,
Gücü ve kuvveti anladığın gün,
O zaman değişir akıl ve düzen.

Bana öğüt verdiler,
Akıl verdiler,
Ama bir yudum suyu,
Reva görmediler.

Her karşılaştıkça,

Beni mümin sananlar,
Gördüğüne kananlar,
İnanmayın cahile,
Aşk için de yananlar.

Para pulda gözümüz,

Yüreğime ateş salıp,
Sular gibi akıp gittin.
Beni belki garip sanıp,
Böcek gibi ezip gittin.

Doğruların darasında,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Normal bir hayatım olmadı benim,
Kendimi zindanın içinde buldum.
Hüzün yağmurlarım durmadı benim,
Kendimi kavganın içinde buldum.

Aklım esarette,
Ruhum cesarette,
Kelepçe vurulmuş ellerime,
En son ki felakette.

Lakin,

Geride bırakıp garip bir belde,
Gelip buralara bulandık derde,
Ezan okunurken her bir seherde,
Nehir den nehire karışmaktayım.

Her yerler karanlık her şeyler acı,

Ne gam var yürekte nede mutluluk,
Aşkın dergahına kurulmaktayım.
Aklım tefekkürle buldu yolculuk,
İlimden irfana sarılmaktayım.

Bir elimde şarap birinde kitap,