Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Unutma cahiller,
Seni ilk bulduğu sokakta,
Omuzlarına alır.
Ancak,
Menfaati bittiği ilk kavşakta,
Yere atar.

Aha şurda yatan yorgun savaşçı,
Dalkavuk makamlı,şeytan,yalancı.
Son salgına kurban olup gidince,
Mirasından bir tek kalan kırbacı.

Hasan Arpacı,2020,Üsküdar

Bakın:
Yalancı insan,
Zekasını ;
Aklına kiraya vermiştir…

İnsan ;

Sana iki adet ,
Yalancı kanat takmışlar,
Havalarda uçuyorsun.
Mevsim sonbahar,
Çiçekler açtı sanıyorsun.

Ahlaksız insanın ruhunun kiri,
Çevresine saçar bin bir zehiri.
Soykırım yaparak gurur da duyar,
İnsanlık ölürken artar kibiri.

Böylesi insanlar sadaret bulur,

Yıl 2019.
Aylardan Şubat,
Hey bana bakın,
Haydi yürüyün,
Ayağa kalkın,
Diye yazarım da,

Sen çok yalan söylüyorsun.
Ben yalan söylediğini biliyorum.
Sen benim bildiğimi biliyorsun.
Ben senin yalan söylediğini,
Sana demiyorum.
Benim bildiğimi,

Bazen bir köşede,
Derin derin düşünüyorum.
Acaba bu yıl,
Hangi diyarda,

Yalnız gelen yalnız gider dünyadan,
Benim kaderimi yazanlar duysun.
Kalkma vakti geldi artık rüyadan,
Yollarıma kuyu kazanlar duysun.

Hayatın cilvesi bir meçhul sürü,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Yalnız insan şeytan ile,
Dostluk kurar,dostu olur.
Dostlar ona gülse bile,
Düşer yere postu olur.