Bir daha güzellere bakmam dersem … inanma !
Dervişlerin üstüne basıp geçsem … inanma !
Dünyanın işlerinden uzaklaşmak isterim ,
Diyerek yıldızlara yüzüm sürsem …inanma ?
Peşinden koşturduğum cüppe de ilim yoktur ,
Aklım lime lime kanyonda kalmış,
Ruhum yangın yeri deryaya dalmış,
Sabrım vurgun yemiş arşa dayanmış,
Halimi anlayan dinleyen olmaz.
Ahlakım zan içer fikrim yararsız,
Müslümanım diyerek hep ahkam kesiyorsun,
Ulu orta her şeye fetvalar veriyorsun.
Din kirli ellerinde maymuncuk mu pezevenk,
Ahlaksız kazancına kul hakkı demiyorsun…
H. Arpacı, 2014, Üsküdar
Zaman alıp değirmende,
Döne döne un eyledi.
On ustanın ellerinde,
Döve döve ben eyledi.
Taştan taşa çala çala,
Senin kokuların güçlü hallerin,
Ciğerime kökler salarak gitti.
Köklerin ucunda sevgi tellerin,
Gönlümü ağlara takarak gitti.
Acıyan vicdanı ruhlar aklıyor,
Bülbül güle gider akbaba leşe,
Üstüne konunca açar bir şişe,
Bir de çaka satar her tebelleşe,
Tilki korkusundan sıvışıp gider.
Bülbül gül dalında neşeler saçar,
Gümüş kadehle içtik gökteki yıldızları,
İçince sarhoş olduk görmeliydin baharı.
Çalışmak şurda dursun aleme daldı herkes,
Atları düşman vurdu kurtlar yedi davarı.
Akbabalar tepede daire çiziyorlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!