Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Bu gün kendi kendime,
Şiir yazmamaya,
Kimseye kızmamaya,
Sadece Tanrıya yalvarmaya,
Söz verdim.
Ayrıca,

Hem yakınsın,hemde uzak,
Kuruyorsun aşka tuzak,
Hayalinle yaşıyorken,
Seni görmek neden yasak.

Bir o yana bir buyana,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Peygamberin mezhebi hangisi, var mı bilen?
Ali efendimizde bilgisiz Şiilikten,
İslam’a fitne sokan ilimsiz topluluklar,
Karışmış; din, siyaset, kopup gitmiş birlikten.

Bakmayın böyle,
Desteksiz attığıma.
Okuduğumu anlıyorum,
Lakin gençlik başıma bela…

Göz yaşlarımı görmeyenler,

Sen kimi sevdin;

Dağlarda doğan,
Kırlarda yaşayan,

Dün gece rüyamda bir güzel gördüm,
Saçları rüzgârda uçuşuyordu.
Kutup yıldızında kalbini buldum,
Umudum kaderle vuruşuyordu.

Seni seven karınca,
Bir dergâha varınca,
Kitaplara dalınca,
Dalıp gider renklere.

Sana meyli olanın,

Vatana canını veren yiğitler,
Şimdi halimizi bilmek ne mümkün.
Yaşlandı çürüdü bütün ümitler,
Umut tarlasını sürmek ne mümkün.

Kiminiz anadan kiminiz yardan,

Gelenin gitmeyip kazık diktiği,
Ülkeden millete hayır mı gelir.
Umut vadisine fitne ektiği,
Tarlanın tohumu çayır mı verir.

Ehliyet liyakat feraset yoksa,

Kaderine ateş düştü,
Bu dünyadan kimler göçtü,
Kim kiminle ne görüştü,
Unut artık unut gitsin.