Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Namert köprüsünden gelip geçmedim,
Haram kadehlerden bade içmedim.
Faiz helal diye fetva verenler,
Sizi şeytan kadar bile sevmedim.

Din mi yeni çıktı, fetvalarımı,

Müspet ilim okuyanlar,
Fikir,zikir dokuyanlar,
Nefes tutup takılanlar,
Yobazlardan uzak durun.

Pabucun yok,sarığın yok,

Hayatım;hatalar yanlışlar dolu,
Bir türlü bunları çözemiyorum.
Bu kadar virajlar nasıl alınmış,
Düşünüp,sırrına eremiyorum.

Cehalet içine,kültür karışmış,

Ben;
Bunların dininden değilim,
Demekle olmuyor …
Adamlar;
Senin bayrağını kapmış gidiyor.
Her yerde,

Değirmenin taşı gibi,
Din uğruna döne geldik.
Viran olmuş çarşı gibi,
Adım adım söne geldik.

Yalan yanlış inancımız,

Tepemizde güneş,
Denizde balık,
Kumsalda karınca.
Çevreyi kirleten bazı insanlar,
Onları izleyen tedirgin canlar.
Bir de ayna gibi suretimiz,

Umudun,
Kayıplarından büyükse,
Niyet et.
Bir adım at,
ve,
Direnmeye devam et.

Hasret deyip geçme gülüm,
Ona bizde aşık derler.
Çalım atıp gitme gülüm,
Her çorbaya kaşık derler.

Düşünceler hayal eder,

Benim doğduğum dağlarda,
Hürriyet vardı.
Çiçekler Çiçek’ten üstün,
Kokular kokuya baskındı.

Gönlüm yangın yeri uçan kelebek,
Ateşin üstünde kavrulup gider.
Külleri güneşten geldi diyerek,
Fırtına içinde savrulup gider.

Kuşların derdine aldırmaz bahar,