Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sabah güneşinden,
Bir parça koparacağım.
Kırlardan topladığım çiçekleri,
Üstüne serpeceğim.
Gün batarken kızıllıktan alıp,
Sevgiler dokuyacağım.

Bu dünyayı yakarsa,ancak garipler yakar,
Saltanatı yıkarsa,onların ahı yıkar,
Kulakları tıkarsan,gözlerini kaparsan,
Uykusuz vicdanlar dan,yetimler şaha kalkar.

Duymadın mı mazlumun duasında aracı,

Hali ahvalimi kavurdun felek,
Sarı yaprak gibi savurdun felek,
Kuru laflar bulup doyurdun felek,
Verdiğin acılar yetmez mi dersin.

Bu dünyanın yaşını, bilen varsa söylesin,
Milyarlarca insandan, sen sadece birisin,
Öldüğün de on kişi, belki sana üzülür,
Yetmiş yıllık hayata, hoş gelip, boş gidersin.

Hasan Arpacı,2018, Üsküdar

Ilımlı İslam’a geçelim derken,
Kaybettik ahlakı inancı dostum.
Hayatı bir baştan başa giderken,
Dergâhlar sahtekâr yalancı dostum.

Ecyad kalesini yıkıp yerine,

Fikrini söylemek cesaret ister,
Söylersen fikrini zindanda biter,
Düşünce sıtmalı,ateşten titrer,
Korkuyor burada zindancı dostum.

Yiğitler ölmez,
Yaşıyorsa kahraman,
Yaşamıyorsa şehittir.

Yiğitlik kuru laftır,yoksa içinde iman,
Mertlikle süsle onu,olursun belki insan,
Anlamı yoktur bunun,patlayan volkan olsan,
Yiğitsen;cephelerde olacaksın kahraman.

Lafla,sözle,yapılan hamasete bakılmaz,

Bana dana gibi,
Kokuyor diyorsun.
Ah be kardeşim,
On beş günde bir,

Ağaya güvenme beye güvenme,
Ona da bir kurşun atanlar çıkar.
Konağa güvenme köşke güvenme,
Ona da bir kibrit çakanlar çıkar.