Harbi Davalar Şiiri - Kasım Kobakçı

Beyaz pencerelerde çizikler var,
Halim, onulmaz koca bir hasar,
İsyan yolculuğum, içimde patlar.
*
Dönmüyorum o yasaklardan,
Yüzleri sahte karanlıklardan,
Kaçamazsın böylece savaşmadan.
*
Beyaz pencerelerde çatlaklarda iz,
Tavrım, bitmeyen dipsiz bir dehliz,
Öfke zindanım, içimde sessiz.
*
Sinmiyorum o sarp tepelerden,
Ruhları satılık kimselerden,
Yıkamazsın böylece ezilmeden.
*
Beyaz pencerelerdeki kilitler taş,
Kavgam, durulmaz amansız savaş,
Cinnet saatim, içimde yavaş.
*
Korkmuyorum sahte yalanlardan,
Gözleri kör, zehirli yılanlardan,
Vuramazsın böylece kanamadan.
*
Beyaz pencerelerde kanlı pas,
Derdim tutuldu bitmeyen bir yas,
Hınç tohumlarım, içimde makas.
*
Eğilmiyorum soğuk siperlerden,
Dilleri yalan, korkak neferlerden,
Yenemezsin böylece devrilmeden.
*
Beyaz pencerelerin çukurları kor,
Yargı hesabı sorulması zor,
Azap ateşim, içimde akkor.
*
Çıkmıyorum o kör tuzaklardan,
Yüzleri asık, dar sokaklardan,
Geçemezsin böylece sarsılmadan.
*
Beyaz pencerelerde demirlerde kış,
Sabrı çıldırtan delice bakış,
İntikam hissim, içimde nakış.
*
Bıkmıyorum bu ağır kavgalardan,
Yönleri kayıp, hırçın dalgalardan,
Kopamazsın böylece parçalanmadan.
*
Beyaz pencerelerin pasları sert,
Kanayan sözüm, kapanmaz bir dert,
İsyan sancağım, göğsümde mert.
*
Çökmüyorum o ağır zincirlerden,
Ruhları kara, yalan kibirlerden,
Ezemezsin böylece kirlenmeden.
*
Beyaz pencerelerde kurumlu toz,
Aklım, masaya vurulan son koz,
Barut kokum, içimde acı doz.
*
Sapmıyorum o harbi davalardan,
Sözleri sahte, boş dualardan,
Çözemezsin böylece inanmadan.