Kimse bilmez şu benim harap ahvâlimi,
Gözler gördü bendeki nice gamlı hâlimi.
Bu çekilmez çile, kaderin hükmü müdür?
Yetmez mi ey felek, verdiğin bunca zulmü?
Uzaktan gelir sanırdım yârin şifalı sözü,
Anlatamam kimseye, bu dilin zehrini, közü.
Bir sel gibi çağlayıp aktı gönlümden sevda,
Yaralı bir kuşum artık, açamam kanadımı.
Her akşam rüzgâr vurur dertli pencereme,
Hâtıran ağır bir taş gibi iner derinine.
Uzaklara gittin, bir daha dönmez oldun yâr,
Ben şimdi kime yanam, bu harap ahvâlimi?
2024
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 23:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!