Hâr Şiiri - Müyesser Doğan

Bir kıvılcım güneşe doğru değil,
Rüzgar kirpiklerine değince.
Biraz Eylülden,
az da yazdan bir ateş yakarız.
O hâr serinletir sözümüzün ince hecelerini.
Şahane bir resmi seyreder gibi,
Yahut canlı bir dekorda görürüz mucizesini Tanrı'nın.
Kediler ve kuşlar...
Kanaviçe gibi işlenmiş bari seyyahlar,
Birazı gökte, birazı yerde...
Bir de gülüşlerin;
Dudak kenarlarına yapışmış gökkuşakları benzer .Haydi biz de ıslıklar çalalım,
Söğüt'ün gölgelerine asılsınlar.
Aşk diyemem belki buna ama,
Kutsal bir sudan bir damlayla ruhumuzu yıkar gibi....