Hancı ile Dua
Bir han vardı gecenin tam ortasında
Kapıları rüzgâra, camları yağmura bakardı
İçeride eski türküler gibi tüten yalnızlık
Dışarıda ay, ince bir sabırla akardı
Hancı suskun bir dağ gibiydi köşesinde
Yorgun yollar konardı omuzlarına
Her gelen biraz keder bırakır giderdi
Biraz duman, biraz ayrılık avuçlarına
Bir gece kapısını sessizce çaldı Dua
Saçlarında seher vakti ürperen yıldızlar
Gözlerinde annelerin ettiği gizli niyaz
Kalbinde susmuş çocuklardan izler var
Hancı baktı…
İlk kez bir insan değil de
Sanki göğe açılan bir pencere gördü
Kırılmış ömrünün ortasında
İçine ışık dökülen bir yerde durdu
Dua konuşurken kandiller titredi
Eski duvarlar bile dinledi onu
Her cümlesi su değmiş toprak gibiydi
Kuruyan gönüller büyüttü sonunu
Hancı dedi ki:
“Ben yıllardır yolculara ekmek verdim
Yorgunlara çorba, gariplere yatak
Ama kimse gelip de
Ruhuma merhem sürmedi bu kadar”
Dua gülümsedi, yağmur hafifledi
Gece, siyah şalını omzundan indirdi
Bir kuş geçti uzak minarelerden
Sanki kader yeniden isim bildirdi
O günden sonra han başka kokardı
Sobasında yalnız odun yanmazdı artık
Bir fincan çayın buğusunda bile
İki kalbin sessiz sevdası vardı
Hancı onun sesini ezan sanırdı
Dua, onun bakışını memleket
Biri yaralı bir nehir gibi akardı
Biri kıyısında bekleyen bereket
Bazen avluda yıldız sayarlardı
Bazen susmayı paylaşırdı elleri
Çünkü bazı aşklar bağırmaz dünyaya
Sessizlik taşır en büyük sevgileri
Dua’nın gözleri bahar duasıydı
Hancı’nın yüreği eski bir türkü
Biri göğe açılan beyaz bir kapı
Biri gurbet yüklü uzun bir öykü
Ve aşk…
Ne gül kadar narin yalnızdı
Ne de ateş kadar hoyrat
Onların sevgisi
Kış gecesinde yanan son kandil gibi
Hem sabırdı
Hem de mucizeye inat
Bir gün yollar yine çağırsa Hancı’yı
Dua mendiline gökyüzü işlerdi
Ardından edilen her içli duada
Bir ömürlük sadakat gizlerdi
Çünkü bazı sevdalar
Kavuşmaktan daha derin yaşanır
Bir bakışın içinde yıllarca sürer
Bir “amin” kadar temiz taşınır
Şimdi o han hâlâ gecelere açık
Rüzgâr hâlâ eski masalları söyler
Ama kapısından geçen herkes bilir
Orada iki kalp birbirini bekler…
Biri Hancı’dır
Yollardan yorulmuş bir ömür
Biri Dua’dır
Göğe yükselen en güzel şiir…
........Zeynep Saylan.....
........17/05/2026......
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 21:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Benden isimlerine şiir istediler buyrun




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!