Hamza Süngü Şiirleri - Şair Hamza Süngü

Başını dikmişsin burnun tavanda
Dilinle döversin zehri havanda
Bir ayı cehdiyle, küpte kovanda
İnsana petekte bal bırakmadın…

Sen tâşrada aradur, zâhidlere soradur
Varsa hakikât budur, aradığın bizdedir


Sûrette kalıp yanma, baş gözüne inanma
Yârının var sanma, Âhir zaman bizdedir

Fer'de asl'ı bulana
Bâhri zât'a dalana
aşka sultân olana
Secde kılar başımız

Bir çiçek fidesi dik toprağa ellerinle.
Sula !
Büyüdüğünü gözlemle tıpki çocukluğun gibi.
Yüzünü güneşe çevirince kamaşan gözlerini gölgesine sığınınca açabildiğin bir adam hayal et.
Bizi hatırla !

Ben ibrahim gibi, aşk ateşinde yanmışım
Renksiz desensiz iken,Allah'a boyanmışım

Ey sâki sende yudumla ,sunduğun şu Dem'i
Ya sen sende seni bul,yada ben bende beni

BURSA


Şânı hep yeşilse değildir çimden
Mânadır münezzeh şekil biçimden
Kendini merakla kalkıp içimden

Muhabbet dedikleri,Muhammed kokusudur
Korku varsa aşıkta , ayrılık korkusudur

Bir anestezi çağıdır yaşadığımız.
Ameliyatlarımızın kararını zevklerimiz veriyor.
Neşterin değdiği yerde bir ayrılık, kendiliğimizden
Dikişlerin tutmayışı samimiyetsizliğimizdendir.

Câhil sesi işitir , lakin sözü duyamaz
Dilde sultan olanı,görüp Ân'a uyamaz