Sabahın şarkısı Bu
Koparma çiçekleri
Kırma dalları..diye başlar
Kırlarda papatyalar
Sabahın şarkısı bu
Oyuncaklar
Beş vakit çağrıldın ışığa
O gün sana bayram gibi
Attın adımını ateşten bahçeye
Yansan çerağ gibi gönlüm
Kuşlar süsü Dünyanın
Kuşlar süsü dünyanın
Dünyayı sevmedim süsüsnü sevdim...
Kırın sapanlarınızı çocuklar
Ay ışıklarında papatya oluyor gönlüm
Karanlıkta bir hiç idi gönlüm…
Ya bir kandile sığındım karanlıklarda
Ya taşı taşa vurdum bir kıvılcım için
Kuş Yumaklarını Özledim
Köyümü özlüyorum
Kuş yumaklarını özlüyorum
O kuş yumakları göklerinde kaldı köyümün
Çocukluğumda kaldı
Baharın çiçekleri büyüyordu çocuğun içinde
Çiçeği sevdi çocuk
Ormanı sevdi...
Çiçek çocuk olmak budur işte
Büyük Özgürlük
Özgür bıraktım bir serçeyi
Nasıl sevindi nasıl sevindi
Uçtu uçtu mavilikte kayboldu
Çıkmak istiyordu sanki dünyadan
Ağlıyor Tarih İstanbulda Şimdi
İstanbulun gülleri ağlıyor
Ağlıyor tarih İstanbulda şimdi
Bir gül çeşmenin bağrına çakmışlar kocaman bir çivi
Kahroluyorum bu çeşmenin haline
Adın her saatime çivilensin gül kadınsın Bir -sen
Adın her saatime çivilensin gül kadınsın bir -sen
Beni mutlu ettin bir sen
Vuslat olmadı
Bana zevk-i tehattür yeter aşkımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!