Hamdi Oruç Şiirleri - Şair Hamdi Oruç

Oyuncaklar

Beş vakit çağrıldın ışığa
O gün sana bayram gibi
Attın adımını ateşten bahçeye
Yansan çerağ gibi gönlüm

Sevdası var güle gönlümün

Ben gönlümü nasıl sevmeyeyim
Sevdası var güle gönlümün
Bahar getirdi bana
Sevdası var güle gönlümün

Kuşlar süsü Dünyanın

Kuşlar süsü dünyanın
Dünyayı sevmedim süsüsnü sevdim...

Kırın sapanlarınızı çocuklar

Ay ışıklarında papatya oluyor gönlüm
Karanlıkta bir hiç idi gönlüm…
Ya bir kandile sığındım karanlıklarda
Ya taşı taşa vurdum bir kıvılcım için

Kuş Yumaklarını Özledim

Köyümü özlüyorum
Kuş yumaklarını özlüyorum
O kuş yumakları göklerinde kaldı köyümün
Çocukluğumda kaldı

Baharın çiçekleri büyüyordu çocuğun içinde
Çiçeği sevdi çocuk
Ormanı sevdi...
Çiçek çocuk olmak budur işte

Yakamı bırak Hayvan dünya

Havlıyor dünya köpek gibi
Yakamı bıraksın dünya
Özgür değil yakam

Ağlıyor Tarih İstanbulda Şimdi

İstanbulun gülleri ağlıyor
Ağlıyor tarih İstanbulda şimdi
Bir gül çeşmenin bağrına çakmışlar kocaman bir çivi
Kahroluyorum bu çeşmenin haline

Abla Mezarın bir Güneştir Dünyada
Bir gül
Anne mezarı gibi
Gönlüme kazmalıyım bu mezarı
Anne mezarıyla sınır sınıra olsun
Kalmasın kara toprakta o gül O güneş...

Adın her saatime çivilensin gül kadınsın Bir -sen

Adın her saatime çivilensin gül kadınsın bir -sen
Beni mutlu ettin bir sen
Vuslat olmadı
Bana zevk-i tehattür yeter aşkımı