Hamdi Oruç Şiirleri - Şair Hamdi Oruç

Ağlıyor Tarih İstanbulda Şimdi

İstanbulun gülleri ağlıyor
Ağlıyor tarih İstanbulda şimdi
Bir gül çeşmenin bağrına çakmışlar kocaman bir çivi
Kahroluyorum bu çeşmenin haline

Abla Mezarın bir Güneştir Dünyada
Bir gül
Anne mezarı gibi
Gönlüme kazmalıyım bu mezarı
Anne mezarıyla sınır sınıra olsun
Kalmasın kara toprakta o gül O güneş...

Adın her saatime çivilensin gül kadınsın Bir -sen

Adın her saatime çivilensin gül kadınsın bir -sen
Beni mutlu ettin bir sen
Vuslat olmadı
Bana zevk-i tehattür yeter aşkımı

Alemlere sonsuz rahmet gül peygamberim

Alemlere sonsuz rahmet gül peygamberim
Medineye savursalar beni tozlar gibi

Özledim gül rüyaları

Ayrılık var

Kahroluyorum
Keşke hiç sevmeseydim
Ayrılık var
Bir avucumda ateş

Ayrılığa bin Sitem

Ademden Havvayı ayırmış
Ayrılığa bin sitem benden

Bülbülü gülden ayırmış...

Yakamı bırak Hayvan dünya

Havlıyor dünya köpek gibi
Yakamı bıraksın dünya
Özgür değil yakam

Doğdum yaşadım öleceğim

Güzel be bu hayat
Doğdum yaşadım öleceğim
Hayat nedir diye bana sor
"Gül" derim açar ve solar

Büyük Özgürlük

Özgür bıraktım bir serçeyi
Nasıl sevindi nasıl sevindi
Uçtu uçtu mavilikte kayboldu
Çıkmak istiyordu sanki dünyadan

Büyük Türkiye


Ne zaman büyük Türkiye
Hasretim büyük, büyük türkiye