Güneşli ülkem köyüm
Delisi var
Divanesi var...
Her durakta duruyor otobüsleri
Hırlısı hırsızı var
Gönlümde eli sopalı eylül var
Her eylülde
Ağacından kopan yapraktım
Gönlümde eli sopalı eylül var
Gül uğruna ölmeliyim
Ara beni bul beni
Ey ölümlerin gül olanı
Adım yazılmalı mavi harflerle
Zindanlarda ölsem
Gül kokulu
Gülün gülün köleler
Doğmuş o güneş köleler üstüne
O gül kokulu güneş
Bir o güneş Allahın habibi...
Gül kokulu bir mendil
Ölüm en acısı ayrılıkların...
Cennetten ayrılmak gibi derin acısı
Sevgiliden ayrılışın...
Gözünden Akan Yaş Değil Şu Çocuğun
Şu fotoğrafta bir çiçek soluyor
Şu fotoğrafta hastanede bir çocuk…
Hastalık çocukları olsun rahat bırak
Şu fotoğrafta solan bir konca gül
Gel diyor Mevlana
Büyük Mevlana
Asırlar ötesinde bir çerağ
Güneşi hatırlatan
Pervanesi olmuşum
Gel gör beni aşk neyler
Yönelmiş gönlüm şefkati sonsuz olana
Kendine çeki düzen vermiş gönlüm
Ne kadar çiçekleşmiş gönlüm
Alıp bir bir fidan sesleri büyüttüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!