Hamdi Oruç Şiirleri - Şair Hamdi Oruç

Sinek mi gönlüm

Sinek mi gönlüm çöplüğe çağıran
Yalnızlığımda en çok sen varsın
Sevdim yalnızlıkları
Kışın sovuğu yazın sıcağı kadar sevdim yalnızlığımı

Sınıfta kaldı insan...

"Bir bahar çiçek açmazsam
Kesin beni "der
Bahçemdeki iğde ağacım
İnsan kahrolmazken

Sınıfta kaldın gönlüm

Bahar bahar gezdirdim
Güneşe tuttum onca yıl

Meyve verdi bahçemdeki fidan

Sen bal sevgilisin

Sen güneşlerden kıymetlisin
Sen bal sevgilisin
Terk ettin
Yıkıldım dağ gibi

Şirk olmasaydı deme

İhlasa kul şirk ...değilse varlık olması mümkün değil..

Zıtların hizmeti de aynı makam u varlıkta...

Sislerdeyim şimdi

Ölümü kim öldürecek
Öldüm gidişinle gül kadın

Sevgisi mavi kadın

Silinsin günahlar göz yaşlarımla şimdi
Gönlüm boşamıştır şimdi dünyayı...

Yazıp da silmediğim güneş İslam
Siyahı semirmiş dünyada

Siyah semirmişti dünyada
Zikir Zikir
Gönle geldi nurlu fikir...
Haykırdım gür bir sesle:
"Allah bir"

Aç kalkmalıyım sofralardan
Suskunluğumda acılar var
Acılarımı toplasam dağ olur
Denizler dolusu ilmim olsa faydasız
Sevab değil namazlarım

Bu soğuk havalarda şiire bulaştım
Ölümünü görüp ağaçların
Dalları kıran rüzğarların zülmü bu
Kuşlar da yapraklar gibi...