Ey güzel ağaç yeşil nur
Bu şehir kovuyor ikimizi de…
ikimiz de sokaklardayız...
Ben sokak çocuğu
sen kaldırım ağacı
Ben ölünce Kimse üzülmez sanma
Ben ölünce
Yollardan arabalar geçecek yine
Ağaçlara kuşlar konacak
İyi ki ölmüşüm diyeceğim
Ben mutluyum...
Ben altın çağ diyorum
Sen karanlık çağ diyorsun
Benim kitabım kur'an
Kardeşlerim hep dünyam ykt
Kuyularım hep msrlara çıktı
Bulanık aşklar bilirim
Bir bu aşkın sütü beyaz.
Aşkın rahlesine oturdum
Bir seher vaktinde gördüm onu horozların öttüğü
Onun yüzünde yıldızlar vardı
Onun heybesinde güneşler vardı
Yunusun şiirlerinden bu beyazlık...
Gözlerim çiçeklensin diye kanat kanat öpüyor alnım seccadeleri
Seccade kuşu alnım şimdi
Bir çocuk ölse açlıktan
Bir çocuk ölse açlıktan
Ekmeğin güzel kokusu uzak ol bizden
Bir çocuk öldü bu gün
Bir çocuk ölünce.
Annem ölünce
Ölüm doğurdu beni
Ben ölümden korktukça
Ölüm hamur gibi yoğurdu beni
Beyaz bir sayfa gibisin Çocuk
Beyaz bir sayfa gibisin çocuk
Bir uyarım var sana çocuk
Ey çocuk




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!