Güneş Gönül
O bebeğin adı güneş değil mi
Gönlü gök kubbe kadar büyük değil mi
Papatyalı toprağım seni Sevdim seveli
Bahar geldi bana
Papatyalı toprağım seni sevdim seveli
Ben bir kadına değil bir güneşe çarpıldım
Ah gönlüm İbrahim misin sevdin bu güneşi...
Güneşi hiç görmeyen pencere
Özlemiş seni güneş
Senin özleminle yanıyor güneş
İhtiyarladın çirkinleştin
Güneşe hiç görülme artık
Gurbet kuyuların var
Mısır yolcusuna
Ey gurbet ben de kuyularına düştüm
Elimi uzattım tutan olmadı
Gurbetlerim Mısır anne
Gurbetlerim mısır anne
Ve gömleğim arkadan yırtıldı hep..
Ben de yusufum anne
Hep zindanda buldum kendimi
Gurur duydum gönlüm seninle
Ahir zamanda
En kutsal savaşı var gül gönlümün
Çatlasın karanlık
Çatlasın ahir zaman
Gururu Bırak Sevgili
Köyündeyim senin ve benim olan o köyde
Bırak nazı
Bırak gururu sevgili
Gururluyum bayrağımla
Şehidimin kanından aldı rengini
Yıldız gibidir gör geceyle cengini
Her tepenin zirvesinde bayrağım
Ne zaman görsem diri zinde bayrağım
Gururun rengi Siyahtır Sevgili
Gururlusun pek gururlu
Gururun rengi siyahtır sevgili
Nefret ederim siyahtan
Beyaz gelinlik haram oldu aşkımıza
Güvercinlerim uçacaklar
Bir çiçek yeter koca gövdeyi yere çalmaya...
Bahar ölü değil
Ya nasip de gönlüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!