Kış başka kapıya git artık
Çağıralım gelsin bize de ölüm
Baharda kurdela bağlayan çocuklar
Kışta elleri üşümüş ağlayan çocuklar
Mağlup olan hep gönlümüz
Dışarıda kar yağıyor
Fakir-fukaranın yakacak odunu yok
Odanın bir köşesinde kömür dilencisi bir soba
Odada yorganın altına gizliyor başını çiçekler...
Seyredemem beyaz beyaz
Papatyalardı beyaz...
Ay ışıklarında papatya oluyor gönlüm
Karanlıkta bir hiç idi gönlüm…
Ya bir kandile sığındım karanlıklarda
Ya taşı taşa vurdum bir kıvılcım için
Koca bir ağaçtır gönlüm bu çölde
Ahir zamana inat gönlüm göklere yar
Uzadı çınar gibi mavilikte dalları
Ahir zamana inat gönlüm kara yerlere yar
Yere yağdı kar gibi
Uçurtma baharı bekleyeceksin
Kış geldi çattı
Kış uykusuna yat şimdi
Bahar gelince aç gözlerini
Utan seccadem
Göz yaşlarımdan
Ne rüzgar oldun ne kuş
Kırk yılda
Kırk arpa boyu mu
Yakınlaşacaktım aşka
Kiminin otuzunda kiminin kırkında
Minarelerdedir gözleri bir ışık için
Tek yıldız içinin karanlığında bitirir
Yalnızlığı
Çocuktur top
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!