YİTEN AŞK
Acımadan gonca gülü solduran
Bülbül oldun açtın onmaz yaralar
Al yüzünü gamla keder dolduran
Bağlanırmış yiten aşkta karalar
YOLCU
Sırra vâkıf olmayı, arzularsan eğer cân
Terbiye eyle nefsi, tevâzûnun ehli ol
Perdeleri kaldırır, tövbekâr kula cânân
Yürümeye hazırsan, açılır ilâhi yol
YOLCUNUN HÂLİ
Ansızın gönüle bir lûtûf iner
İlâhîdir davet, mânâya batar
Yolcunun omzuna ağır yük biner
Allak bullak kalbi savurup atar
YÖN
Tevekkülü azık eyleyen yolcu
Kutlu yolun sonu varır hayıra
Gönlü Hâk'ka aşık eyleyen yolcu
Rabbim Kelâmında böyle duyura
Bazen köşe başında, bazense meyhanede,
Kesişir yollarımız, dokunur kanınıza
Oturmak istesem de şirin bir çayhanede
İsmim yosmadır benim, yakışmam yanınıza
Anamdan doğduğumda adım değildi yosma
YÜREĞİME DOKUN
Aklı baştan alıp giden
Gözlerinde kaybolurum
Kâinatta birden yiten
Gizem dolu gayb olurum
Papatyanın aşkıyla yörüngeden savrulan
Ahu gözlere meftun biraz garip biraz hoş
Ateşin efsunuyla kanatları kavrulan
Ürkek son yusufçuğum, aşk ateşiyle sarhoş
Öyle güzel çağrıdır, alt üst eden fendimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!