Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

ellerimdem memeleri kaydı aşkımın
aklımı başıma toparladığımda
anamın sesi çınladı kulaklarımda..

sesi derdiydi
yeni yetmeliğinde

Daha dündü ki
elimi uzatsam parmak uçlarındaydık
Şimdi;
ışık yılı uzaklardasın kör gözlerde
Dostluğun;
toprağın yağmur bulutlarıyla olan kardeşilği kadar bereketli

Miktarın önemi yok
düzey meselesi bu
olmak yada olmamak.

Hay allah
öküz altında buzağı öldü gömdük

Takvimlerden taştı yaşam,geçmişine
o çizgiden eğri büğrü geçiyorlar
sanıyorlar ki iç-bükey dosdoğru
düzgünlüğü tarihin hikayeleri.

öz ve gerçek aynı atmosferi soluyor

Sizleri soyutladık
istatistiki tüm tiklerden teklerden
ve
kaybolan meselelerden
bundan böyle
siz safi-yane

Kenarlarından sıyırdım gömecinde bal topağını
geride
bırakırdım en bobaç sevinci dostlarıma kalsınlarda.

isterdim ki
farkı olsun özverinin.

Rahatsız edici boyutlara varmak istiyormuş yurttaş
ederi kaç kardeşim kaç

Bugün olmasada
bu yaz sonu da bitecek
çekeceğim bütün çileleri,

Kendimi topladığımı zandettiğimde
efkar dağıttı yaz akşamını
ertesi güne başlamadan önce sincabın şaşkın bakışı duruyordu
boş şişelerde dolu gözleriyle
halime ağladı içimin kemirgenleri

Efkar dediğin olgu
saat yirmiiki'de yok oldu.
Hayat;
az miktarda para
çok miktarda sağlık
sonsuza kadar aşk versin

Araya yıllar girmiş
birikmiş kat kat katbe kat,
keçeleşmiş müddet

Eyy aşk!
sen