Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Hayat;
çok hızlı terkediyorsun ki ihaneti
öylesine yorgunuz
daha sevişmemiştik bile aşkla.

özel mülkiyetçi anlayış ile

Olur mu abi ya olur mu
bunca iyilikten sonra kendine ve dünyaya küsmek.

Darılmaz mı aşk darılmaz mı he?
ardından böylece savunmasız nefsi müdafaasız
töhmetini bile bilemezken çullanmalar arasında

Damla damla düştü ufaklik mazgallara
yetişemedim,
yolumun yarısı
belimin ağrısı

saçak kenarlarini dantelliyor

Sen;
hayatın gerçekleriyle yüzleşirken
kötü bir insanmıydın?

Değildin elbet
başını kuma gömen devekuşu

Yaşamak
doğumdan ölüme mutluluk ritüelleri üzerine kurulmuş olsun,
en göreceli bencilce vahşilik

Hayata;
bir çizgi çizenler birde çizgiyi göğüsleyenler vardır

Dağınıklıkları derleyip toplayıp
bir çıkına girdim.
Dur durak bilmez can atışları
marifetsiz iblisti

o girmedi çıkmaza

Kapitalizm düzensiz bir yaşam.
Haksızlığın ve eşitsizliğin hüküm sürdüğü sınıflı toplumlarda
bizim gibi ekonomik sıkıntıda olan çoğunluğumuz istediğimiz düzeyde değiliz elbette.
iletişim kopukluğu aile içinde çelişkinin birincil yönü geçim sıkıntısı
sonrası kaotik benlik dayatmasında sağlıksız gelişen aslında söylemek istediklerimizi savunma amaçlı saldırılara bırakıyoruz...
Yukarıdaki sözlerini bir daha düşün.

Çok hoşuma gidiyor
kadının sevgiye dair mantıklı şeyler söylemesi

Zorunlulukları,
tatlı dil ve sevecenlikle anlatması
çok insanca geliyor

Bencilliklerindeki;
eksiklikleri ve eskittiklerine kara
kara,
kararı
kendi tekilliklerine
müebbet hükmünü

Hayat bir yanılsamaydı,
kendini muaf tuttuğun temkinliklerle

Rüzgarın efekti baştan çıkardı buğdayın başağını
duyuyordu yağmurun geliş sesini
tutuklu köklerinden güneşe uzanan özgürlük