Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Dağ yamaçlarında rüzgarın toprağı sürükleyişinden
hikmet mi ararsın?
Unut bunları
sarp kayalıklarda vardır
burada;
canı acır rüzgarın

Siz
küçük benliğinizi ağzınıza sakız yapıp şişirerek kocaman yaptınız
affedersiniz,
ara soluklarınızı asgari düzeyde darbe olarak genişletmiştiniz
şimdi ağzınıza baksak
biz emeği ve onuru ile yaşamaya direnenler

Araya girmeyeceksin
ayrılırken dünyaları yerkürede
ağzını ve ezberinini bozmadan şu yüz'süz-lüğü bozar mısın?

Vebal ile aramda soluk
iman ile sonsuz can var azizim

Şu bir gerçek ki;
önce boşlukların onarılması var geçen süreçte
yoksa dikiş tutmuyor bütünlüğe dair teğellemeler.

Cüz-i irade ve küll-i irade arasında seçimi yaptım
Koyun da dinler çobanın kavalını

Matematiğin gözünü seveyim
yahudiliği 10 emir
müslümanları 32 farz ile sınırladı

Bu yerkürede tanıdığım iki yalnız insan vardı,
Biri Galileo

Artık kurtulmalısın
benden
Alt benden
üst benden
genlerinden
Gelmişinden geçmişinden.

Dikkatinin sadakatinden birşey kaçmış olabilir gözüne
buna ne ad vereceksin.

Kağıt'ın icadı uygarlık
kağıda itina göstermeyip yüzünü buruşturan adamın
yüzü

Seni karşıma almak istemiyorum
yanında yanyana yürümek istiyorum dedi ayrılık
anlamamıştım egoist telaşımla

benciliğimi yenen sen olmalıydın
olmadın

Makam aracı-aracı kurumlar
amacında kullanıldığı için
senin beraber yürüdüğün arkadaşların verdiği hizmet
onları
göründüğünden daha büyük gösteriyor
tıpkı sağ dikiz aynaları gibi.

Seni seviyorum
bunu bir sen biliyorsun
birde ben
bütün dengesizliklerin yarım
yarım şerefe içilmişliklerini güzelliyorum