Bir bahar esintisi gibi aramızda,
Gider gelir “merhabalar”.
Bize yabancı yüzler yanımızda
Sevgiden anlamazlar.
Bilmem ki ne biçim tiryakilik bu?
Bir çift göz uğruna sararıp solmak.
Küçük bir çocuktum düştüm yollara
Gurbet treninde bir durak buldum.
İstanbul diyorlar o son durağa,
Ben o son durağın meftunu oldum.
Camiler türbeler onunla güzel,
Ebruli duygular kalbimde düğüm,
Gecenin bitmeyen matemindeyim.
Hayal mi serap mı acep gördüğüm,
Biçare ömrümün son demindeyim.
Çekilmez acılar sardı dünyamı,
Bir sonbahar akşamı başladı yolculuğum,
Yeşiller bir bir sararıp soluyordu.
Merakla beklediğim Abana yolu,
Tekerler döndükçe kısalıyordu.
Geceyle sessizlik çöktü her yere,
Sağımız sıradağ solumuz dere,
Her nefes sigaramda düşüncemde sen varsın,
Karanlıklar içinden ismimi fısıldarsın.
Karlı dağlar ardında sensiz deli gibiyim,
Beni çöllere salan dertlerin sahibiyim.
Elli yıl evveldi, çıktı meydana,
Nicesin sırtını vurdu Süleyman,
İhtilal sonrası düştü yollara,
Çok başlara çorap ördü Süleyman.
Yıllarca bitmedi, şöhreti şanı,
Beli kırık sürüngen nasıl sürünsün yerde,
Kılıfım sabit lakin ruhum hangi seferde.
Koysam başım dizine uyusam da uyusam,
Bu öyle bir uyku ki bir daha uyanmasam.
1980 kasımında yağmur yağıyordu,
Yollar geçilmiyordu çamurdan.
İstanbul el sallayıp uğurluyordu,
Bizans’ın heybetli surlarından.
Anadolu’yu ilk kez görmenin,
Bendeki o tatlı hazzı,
Sevda pınarının kaynağı sensin,
Sensin biliyorum sensin Eminem.
Karanlık dünyamın ışığı sensin,
Sensin biliyorum sensin Eminem.
Sensiz geçmiyor bu haftalar,aylar,
Yıl bindörtyüzelli üç mayıs yirmi dokuzdu,
Fatih Sultan Mehmed Han günlerdir uykusuzdu.
İstanbul’un surları sökülüyordu taş, taş,
Tarihe geçmemişti böyle kutsal bir savaş.
Arslan gibi levendler coştukça coşuyordu,
Ya Allah narasıyla ölüme koşuyordu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!