Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gönül bahçelerinde gezen ey peri
Beni sevdaya salan sen değil misin?
Sevenin yürek de dinmeyen alevi
Canı ateşe atan sen değil misin?

Mümkün değil ki seni kalbe sığdırmak

Etrafın çevirmiş palandökenle, Karkapazarın
Her mahallede camilerinle yükselir minarelerin
Anadolu’yu irşat eder bağrından çıkan erenlerin
Dadaş denilen sen yaşayan mert,cengaver insanın

Kazım Karabekir,Ahmet Muhtar paşa gezdi bağrında

Çok çileler çektik çokta cefalar,
Savaşlarda verdim bir çok ciğer pareler,
Ülkemin perişan hali beni yaralar,
Vatan için her zaman kaygı duyan dadaş oğluyum,

Palan döken tepesi karlı dumanlı olursa,

Ağaç dallarına kar yağmış gibi,
Ağlamışım saçlarını aklarda sarmış,
Bu sabah ihtiyar olduğunu itiraf etmiş,
Anlamış, Ağlamış geç olsa da ihtiyarlamış,

Gözlükleri karıştırmış hangisi lazımdı diye,

Alın kalbimi alın sizin olsun
yüreğiniz sevgimle dolsun
ümitleriniz güller gibi açsın
alın sevgilerimi sizin olsun
hayatınız hep mutlu kalsın

Halk diyor adam halkın dini değerleriyle alay ediyor.
Halkın yüzüne bakamıyor aymaz köşe Bucak kaçıyor
Adalet ve kalkınma diyor bu adam adalete çatıyor
Avrupa’ya şirin görünmek için egemenliği satıyor
Haçlıyı,Yahudi yi kucaklıyor,bu millete fırça atıyor
Adam kiliseleri onarıp cemaati olmayan kiliseyi açıyor

Gecelerimi ve gündüzümü süsleyen
Gönül damarı besleyen
Sevgi bağımın suyunu veren
Bir güzel tarafından hançerle
Arkadan vuruldum ben.

Baktım deniz coşmuş taşıyor,
Kahraman Levent’ler pala sallıyor,
Andıra doruya bozgun oluyor,
Bütün Avrupa matem tutuyor,

Hızır Reis Haçlılara ders verir,

Havası başka
Suyu başka
Denizi başka
İnsanı başka
Adamı getiriyor aşka
Bu memleket bambaşka

Anlamadım nasıl yıllar geçti aradan,
Hasreti, gurbeti laik görmüş yaradan
Yar dediğim bizi o çileli sevdadan,
Ben de hasret, yılda hasret, gönülde hasret,

Gülleri mevsimsiz olarak hep soldurdum