Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Çoktan beri vatandan uzak kalmışsam
Hem ağlayıp hem de gülmüşsem
Hasretliği yüreğime koymuşsam
Nabzım atar vatan vatan diye

Erzurum gittikçe sahipsiz oluyor

Tatlı hayallere senle daldım
Ümitle bekledim durdum
Riya değil geçek sevdim
Kalbimin atışında buldum
Acı tatlı hepten seni sevdim
Nedir çaresi, yandım kavruldum

Titreme geldi bedenime
Ümitsiz bir derdin içine
Rica kar etmez kalpsız birine
Kabahatleri üstü üstüne
Acıyorum kendi halimize
Neden, niçin sordum kendime

Öyle bir ihanet ki kördüğüme benzer
Her taraf bataklık seni içine çeker
Vatan evladı gözünü kapatır ölümü seçer
Bu kadar yalanla dolanla millet ne yapsın

Felaket gemisine millet binmiş gidiyor

Tüm kalbimi doldurdun
Ümitlerimi yeşerttin
Rızan ile sevdirdin
Kalbimi neden darıltın
Acılarımı da büyüttün
Ne yaptın, nasıl ettin

Tatlı hayatımız döndü zindana
Ümit bahçelerimiz oldu virane
Rüyalar oldu hepten kabus
Kalplerimiz olmuş mahpus
Aşk hayalde görülen düş
Netice değil mi koskoca hiç

Birbirinizi sakın gıybet etmeyin
Helal lokmanıza haram katmayın
Çağrılmayan yere sakın gitmeyin
Neticesinden pişman olursun

Dikensiz sen hiç gül gördün mü?

Nerden geldi yine mevsimsiz bahar.
Mevsimsiz gelen baharda dertlerim azar.
Bitmez dertlerim benim uzadıkça uzar.
Bekliyorum güllerim solmadan belki açar.

Neden bana mevsimlerin kastımı var.

Aydoğdu yeniden gülmeyen aziz milletin yüzüne
Güneş farklı doğdu, farklı vuruyor artık pencerene
Umut ektik yeniden karamsar olan da gönüllere
Selam olsun kalbi vatan aşkıyla kalbi çarpanlara
Millet olduk, millet ittifakı olmaya devam edeceğiz

Aşk yakmaz gönül ateşi, kor olup yanmayınca
Dua kabul olmaz samimi elleri dua açmayınca
Gece kusurları örter, güneş ise seni aydınlatır
Güzel sevilmez o güzel sana yüzüvermeyince
Mevsimsiz çiçek açmaz mevsimi gelmeyince