Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Mengen dediğin yeşilden diyar
Ağaçların dalında kuşlar öter
Her çeşit yemekte orada pişer
Beni sevdaya saldı Mengenli

Benim sevdiğim o diyardan yar

Zor dediler aşk ben inanmadım
Ben sonunda aşkın ateşinde yandım
Yaşanacak kolay bir olay sandım
Anlayan yok, yanıyorum ben çaresiz

Sen anlamadın başkaları da anlamadı

Gine gönül efkârda bilmem nedendir
Mutlu olan gönlü çiçeklerle dolu olandır
Vallahi bu dünya geçici her şey yalandır
Bende dünyaya ALDANDIM ona yanarım

Nasıl kanmazsın görünüşte gülistan

Suya yıllarca hasret kalmış çöl gibi
Sevdiğine Hasret kalmış yar gibi
Ayrılıkları sona erdiren yol gibi
Bende yarımı, canımı seviyorum

Halil ÇOLAK 14.02.2015

Günler ayrılık veriyor,mevsimler yalnızlık
Umutlarımız sönmüş gelecek karanlık
Acımasız zamanla yaptığım çetin pazarlık
Beni incitmiyor da dostum eskisi kadar

Mehtapsız karanlık yalnız kaldığım geceler

Sen mi şaşkın ben mi şakın bilemem
Kul olarak söyle nasıl hakkı göremem
Resulullah dururken başka gülü sevemem
Ben hak dururken asla batıla tabi olamam

Halil ÇOLAK 11.02.2015

Can dedim cana bana can olsun diye
Gönlümden istemedim el olsun diye
Hep bekledim gönlümde yaz olsun diye
Boşa beklemişim mevsimim kiş oldu gitti

İsterim gönlülde ruzgar serin serin essin

Entrikalar çevirmek istiyorlar senin başına,
Türk Milleti aldırmak istiyorlar senin karşına,
Düşman bile hayrandır cesurluğuna, kahramanlığına,
Türk’ün şahin askerisin bordo berelim,

Şerefsizler sana ne kadar saldırırsa saldırsın,

Görmüyor de gözlerimiz
Duymuyorsa kulaklarımız
Hakkı söylemiyor dillerimiz
Biz mi yorgun yaş mı yorgun

Çiçeklerimiz açmaz oldu

At ile beraber palanıyla yutmayı
Öğrettik terlemeden zengin olmayı
Bütün dünyaya meydan okumayı
Biz ne bilek bu işleri şerefsiz bilir