Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Lâl diyemez kimse sana
Hz.Fatima pirin senin
Gül Sevgi ile açar ana
Anadolu yurdun senin

Mânâ dolmuş ruhun senin

Gündüz güneş olur etraf ışık saçarsın
Gece dolunay olur karanlığı kovarsın
Dostun kapısında gerçek sevgi ararsın
Bir kul olarak sadece hakka taparsın
Tarif edemedim kelime hazinem yetersiz
Gönül yorgun eller titrek dizler takatsiz

Batsa akşam güneşi,
Hiç batmayan bil sevgi güneşi
En iyi arkadaş, bil dostum
Gönülden seven hayat arkadaşı

Halil ÇOLAK 25.08.2013

Karakışın soğuk ayazları
Biz hepten kaybettik ayarları
Özlüyoruz geçmiş yılları
Baharı beklerken kışa döndük

Hadımlar gelmiyor bir araya

Baş eğmedim baş eğmemde kullara
Bu baş ancak tek eğilirse de Allaha
Vallahi itibar etmem münafık kullara
Her vakit sadece eyvallahım var Allaha

Kul korkmaz Allahtan başka varlığa

Her derdine derman varsa gönül yoldaşın
Hayatta mutlu olursun hiç eğilmez başın
Sevmeyenleri bırak nereye giderse gitsin
Şükret haline rabbini sevenler sana yetsin

Halil ÇOLAK 06.07.2013

biz ecdadın izindeyiz
biz bu vatanda bekçiyiz
göklerdeki albayrağı
burça dikerek geliyoruz

Hedefimiz kızıl elmaya

Bitiş noktasında gittiğim yolun, hayatı yaşadığım
Yaşadığım olaylar gözümün önünde geçiyor şimdi
Bilmeyerek mi bu acımasız dünyaya benim gelişim
Acımasız okyanus girdabında hayatım dönüyor şimdi

Halil ÇOLAK 14.07.2013

Yine hasret kalacaksın kuzularına
Gidiyorlar onlar kendi yuvalarına
Basamayacaksın. onları sen bağrına
Hasretlik başladı ağla Halil’im ağla

Dedem seslerini duyamayacak kulak

Hatalar içinde nasıl kul olmaz
Hatasız kul olsaydı nebi olurdu
Aklı olan nasıl hakkı görmez
Görseydi cehennem olmazdı

Hak yolunda eren olunur