Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yalnızlık taht kurmuş bugün bayram ama
Anam gitti yetim kaldım zaten yalnızım.
Dertlerimi salı verdim akan azgın sulara,
Gönlüm yasta, gözler yaşla ben yalnızım.

Kaybettik doksanlık asırlık çınarımızı

Dertli idim derman oldum derde ben
Derman idin derman olmadın derde sen
Bülbül oldum bağban oldum güle ben
Gül iken diken oldun bana battın sen

Senden bana bir faide yok ey gönül
Gül olmasa asla âşık olamaz bülbül
Aşkın ateşiyle narda yansa da gönül
Gülün umurunda mı ağlasa da bülbül

aşk kolay zannettim ateşlere yandım

Lâl diyemez kimse sana
Hz.Fatima pirin senin
Gül Sevgi ile açar ana
Anadolu yurdun senin

Mânâ dolmuş ruhun senin

Gündüz güneş olur etraf ışık saçarsın
Gece dolunay olur karanlığı kovarsın
Dostun kapısında gerçek sevgi ararsın
Bir kul olarak sadece hakka taparsın
Tarif edemedim kelime hazinem yetersiz
Gönül yorgun eller titrek dizler takatsiz

Batsa akşam güneşi,
Hiç batmayan bil sevgi güneşi
En iyi arkadaş, bil dostum
Gönülden seven hayat arkadaşı

Halil ÇOLAK 25.08.2013

Karakışın soğuk ayazları
Biz hepten kaybettik ayarları
Özlüyoruz geçmiş yılları
Baharı beklerken kışa döndük

Hadımlar gelmiyor bir araya

Baş eğmedim baş eğmemde kullara
Bu baş ancak tek eğilirse de Allaha
Vallahi itibar etmem münafık kullara
Her vakit sadece eyvallahım var Allaha

Kul korkmaz Allahtan başka varlığa

Her derdine derman varsa gönül yoldaşın
Hayatta mutlu olursun hiç eğilmez başın
Sevmeyenleri bırak nereye giderse gitsin
Şükret haline rabbini sevenler sana yetsin

Halil ÇOLAK 06.07.2013

biz ecdadın izindeyiz
biz bu vatanda bekçiyiz
göklerdeki albayrağı
burça dikerek geliyoruz

Hedefimiz kızıl elmaya