Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Savaşırken Ne topuz vardı nede-tüfeğimiz
kazma ile balta ile geldik bu günlere…
hayatımız ve gecemediğimiz istiklalimiz
onurumuz,şerefimizle bu günlere geldik…

millet olarak ne kemik yaladık,büküldük,

Gözlerinden yağmur gibi yaş boşanıyor
Analar kaybolmuş çocuklarına ağlıyor
Çocukları kaçıranların vicdanı sızlamıyor
Niçin köklü çareler niçin artık bulunmuyor

Yağmur gibi gözlerden yaşlar akmasın

Bütün varlığını sana bağlayan
Senin sevginle ümitlerini besleyen
Sensizliğe için için ağlayan
Rüyalarımı süsleyen değilmisin?

Halil ÇOLAK 9.7.2006 Ankara

Bu bayram türkün bayramı
Haydı dostlar biz eğlenelim
Atamızdan kalan bu bayram
Gelin nevruzumu kutlayalım

Baharımız artık bak geliyor

Unutamam karlarla kaplanmış beyaz dağların
Karları delip çıkan da güzelim kardelenlerin
Davudi ses ile okunan o güzel ezan seslerin
Unutamam, unutamam seni de güzel vatanım
Doyamam,doyamam sana canım olan vatanım

Bir söz vermiş idim kendi özüme
Leyla gibi göründü de gözüme
Aşkı sevda ile bakarken yüzüme
Gözlerden akan yaşa değmezmiş.

Sevdanı ekmiştim gönül bahçeme

Sen karanlık gecede mehtabım
Dolunaylı gecede sen ayım
Sen doğ, ben sadece bakayım,
ÇÜNKÜ BEN SANA HAYRANIM

Bulutlu havada yağmurum

İçim dışım senin aşkın
bu dost senin maşukun
zikreder nabız atmışım
gönül dolu senin aşkın ile

peygambere yoldaş olup

Kimi eli öpülecek,kimi kapıdan kovulacak
Bazıları ise taç yapılıp başa takılacak
Gül gibi daima koklanacak bağra basılacak
İşte bunlar bizim Kadınlarımız analarımız

Allah verdi onlara verdi cenneti ayakları altına

Erzurum sırtını dayamış sana
Şan ile şöhretli can palandöken
Zirvende yer alır ejder tepesi
Karların otağısın sen palandöken

Yaz olsa da zirvende buzun erimez