Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kazıdım gönlümün ortasına da adımızı
Bahçelere ektim sevgi çiçeklerimizi
Senle çizdik yaşayacağımız mutluluğu
Çok sevmek,olarak bulduk parolamızı.

Yine iklimlerin de hali değişmiş
Zaman gerisinde kalmışsın gönül
Bilmem rüzgarlar ne yana esmiş
Beni mechüle salmışsın be gönül

Her mevsimin yeniden gelişinde

Ağaçlar hazırlansa da
O güzelim sonbahara
Gönlüme son bahar
Gelmesin diyorum.
Dünya sevgisiz kalsa da
Sana olan aşkım

Yeniden bir lider doğuyordu Çanakkale’de
Destanlar yazılıyordu kireçli tepede
O Mustafa Kemal’di askerinin önünde
Kahramanlığı anlatılan eri çağırdı yanına
Göğsündeki nişanı taktı kahraman neferine
Ancak bu asalet yakışırdı ancak Türk komutanına

Gece
Sokakta...
Bir şamata...
Anı bir ıslık
Birde ben
Kalbimde

Ağlar Yüreğim memleketim haline
Islaktır hep gözlerim arkadaşım
Şişti anaların gözleri ağlamaktan
Ne olursa olsun can vazgeçmez
Asla bu millet vatanı sevmekten

Tarihin sayfalarını da tek tek karıştırıyorum,
Size hangi sıfatlarla hitap edeceğimi bulamıyorum,
Size insan diyemem, yemin ederim insan değilsiniz,
Yaptığınız alçaklığı düşündüm adını bulamıyorum,

Allah’ın divanına duran insanı nasıl vurursunuz,

Bilmiyorum bitermi bu ızdırabın sonu
Sevginin sonu gelir mi söyle sence
Bir gün bulut kapadığı zaman gönlünü
Gönlünde güneş açtırıp severmisin sence?

Ya bitmezse söyle bu ayrılıkların sonu

Dört tarafı düşmanlarla çevrili.
Üzgünüm dağlarda r gezeli.
Bu vatan bize ecdadındır mirası.
Şehit kanıyla sulamıştır toprağı
Bu vatan türkündür türkün kalacak

Hülyalara dalmak tatlı bir andır
Güneşin ilk ışıkları gibi hazırlar yarınların
Gönlümde çiçek açan sevgilerin.
Gurbette duman duman tütüyor sıla
Nasıl güzel geçsin bayramların
Kelebek gibi gönlüme konan