VAH Kİ, VAH
Şu başımıza gelenler
Öz yurdunda yabancılar
Tıp fakültesine girmek için
İmtihanlara girmeyecekler
Bu ülkenin çocukları
UTAN
Eskiden denizler kirlenir
Balıklar vururdu kıyıya
Şimdi insanlık kirlenmiş
Çocuklar insan vuruyor kıyıya
Utanıyorum şehidim
Utanıyorum
O kadar ithamlardan, senin hakkında
Söylenen yalan dolanlardan
O ekran karşısına geçip
Boyun kıra, kıra seni
UTNUTUP GİDERMİSİNİZ
Bir sis çökmüş ağlayan gözlerime
Karla bora vurmuş
Sanki hasta yüreğime
Hayal olsam bu dünyada
UNUTURLAR
Uykudan uyanır uyanmaz
Dünyanın bütün güzellikleri
Boydan boya serilir gözlerimin önüne
Bir hareketlilik başlar
Sesler gelir, gider kulaklarıma
VİCDANLARDAKİ YANGIN-2
Şiirler okunuyor
“Saçların aklarla dolduğu zaman
Geriye hasretle bakar mısın?
Yıllar maziyi yolduğu zaman
VİCDANLARI SIZLAMADI
İşinden atıldı
Kucağında çocuğu ile sokağa çıktı
Çaresizliğine yoksulluğuna ağladı da, ağladı
Kucağındaki kızının vicdanı sızladı
Babasının boynuna sarıldı da, sarıldı
işsiz kalan babasının
gözyaşlarını sildi
VİDAN SIZLAR
Parti, marti bilmemem ben
Şu kışta kıyamette onca işçinin
Niye ekmeğini aldınız elinden
YAĞ HAY MÜBAREK
Yağ hay mübarek yağ
Yağmur bulutları ikiye bölünmüş
Arasından güneş ışınları uzanmış
Yağmur yağıyor, inceden. İnce
Güneş aydınlatmış yağmuru
YAĞMUR YAĞDI SAĞANAK, SAĞANAK
Önce iri taneli birkaç yağmur damlası
His edilen hafif bir serinlik başladı
Hafif, hafif esen rüzgâr şiddetini artırdı
Birden boşaldı sağanak, sağanak...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!